Dwie krople

Analiza i interpretacja wiersza Zbigniewa Herberta “Dwie krople”.
Zobacz informacje o epoce współczesności i biografię w Wikipedii.

tekst interpretacja
Lasy płonęły –
a oni
na szyjach splatali ręce
jak bukiety róż
Płonące lasy to symbol jakichś wielkich kataklizmów w dziejach ludzkości. Największym pamiętanym w historii Polski była II wojna światowa. Pochłonęła ona miliony istnień ludzkich. W pierwszej strofie widzimy zakochanych. Pomimo katastrofy splatali sobie wzajemnie na szyjach ramiona. Stojąc przytuleni do siebie przypominali bukiety róż.

Trwała wojna, ludzie ginęli, groziło im wielkie niebezpieczeństwo, a mimo to kochali się, mówili sobie komplementy. Na przykład zakochany mówił swojej dziewczynie na temat jej włosów, że mógłby się w nich ukryć. Miała je pewnie tak długie i gęste. Okryci kocem szeptali sobie miłosne słowa i całą litanię słów, jakie mówią sobie zakochani.

W chwilach tragicznych, złych, zatapiali swoje spojrzenia w sobie wzajemnie, aby tam ukryć się przed innymi, bo chcieli zapomnieć o otaczającej ich wojnie. Następnie zamykali oczy bardzo mocno, by nie uleciał ów obraz miłości i bezpieczeństwa. „Nie poczuli ognia, który dochodził do rzęs” – to symbol być może ich śmierci zamykającej ludzkie cierpienie. Tutaj podmiot opowiadający historię tej pary używa czasu przeszłego.

Zatem ci młodzi ludzie zginęli. Byli odważni i mężni, wierzyli sobie, swoim ideałom. Do końca byli też podobni do siebie, jak dwie krople łez ściekających po policzkach. Być może są to policzki podmiotu, świadka tych wydarzeń lub osoby wspominających zakochaną parę.

ludzie zbiegali do schronów –
on mówił że żona ma włosy
w których się można ukryć
okryci jednym kocem
szeptali słowa bezwstydne
litanię zakochanych
Gdy było bardzo źle
skakali w oczy naprzeciw
i zamykali je mocno
tak mocno że nie poczuli ognia
który dochodził do rzęs
do końca byli mężni
do końca byli wierni
do końca byli podobni
jak dwie krople
zatrzymane na skraju twarzy

Budowa wiersza

Wiersz wolny, współczesny składa się z sześciu części – strof.

Środki stylistyczne

  • porównania – na szyjach splatali ręce/jak bukiety róż; podobni jak dwie krople.
  • metafora – włosy/w których się można ukryć; litanię zakochanych; skakali w oczy naprzeciw; i inne.
  • anafora – do końca byli
  • wyliczenia – do końca byli: mężni, wierni, podobni…

Miłość to wielkie uczucie. Potrafi przetrwać wojnę i… ludzi.

Do przemyślenia

krople
Dwie krople łez…

Pierwsze skojarzenia wojenne to losy zakochanych powstańców w getcie warszawskim, “Campo di Fiori” Czesława Miłosza i obrazy Powstania Warszawskiego zapisane w poezji Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, w losach pokolenia Kolumbów rocznik 20, a także w powieści “Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego. Druga wojna to nie był dobry czas dla żydowskiej mniejszości narodowej mieszkającej na rozległych terenach II RP. Wielu zginęło podczas holocaustu, w obozach zagłady, podczas wspomnianych wyżej powstań. Mimo życia w “czasach zagłady” zakochana para młodych ludzi zapatrzyła się w siebie, nawet nie poczuli żaru ognia, jaki zakrył ich ciała… Zginęli, ale wciąż żyją, ponieważ ich miłość przetrwałą dzięki poezji i pamięci świadków tragicznych dla milionów ludzi wydarzeń.

Pierwsze płonęły łatwopalne włosy, rzęsy, ale oni tego nie czuli. Tak bardzo się kochali. Ich miłość jest wartością ponadczasową.

“Dwie krople” mogą być symbolem dwojga ludzi kochających się mimo wojny, niejako na złość jej chaosowi, ponieważ miłość oznacza tworzenie nowej wartości, więzi pomiędzy ludźmi, zaś wojna to działania destrukcyjne, niszczące wszystko. Dwie krople, nie trzy lub pięć, ponieważ symbolizują one dwoje zakochanych. Dlaczego krople łez a nie krople deszczu? Bo łzy symbolizują cierpienie, bezradność, tęsknotę za wolnością, żal z powodu rozstania itd.? Chodzi także o ukazanie uczucia tak delikatnego jak kropla, ludzi tak delikatnych, zupełnie bezbronnych wobec historii.

Życiowe inspiracje

Wyobraź sobie kogoś, kogo kochasz i chcesz o tej osobie opowiedzieć. Jakich barw użyjesz, jaką atmosferę będziesz chciał/a uchwycić? Z pewnością miłą i optymistyczną, najlepiej gdyby mogła to być historia zakończona zdaniem w rodzaju: „i żyli długo i szczęśliwie”…. Narysuj to, rozsmakuj się w obrazach, a potem napisz wiersz o miłości, malując słowami.

Skomentujesz?