Epoki literackie, analizy wierszy, poradniki, słownik, piosenki
Oprac. R. 1-5R. 6-11R. 12-19R. 20-27Int./char.Plan/mini

INTERPRETACJA

Zobacz artykuł o bohaterach “Granicy” – Mężczyzna umiera niespełniony

“Granica” to powieść psychologiczna i obyczajowa. Ukazuje losy bohaterów żyjących w pierwszych latach po odzyskaniu przez Polskę niepodległościa w 1918 roku. Zenon Ziembiewicz jest przedstawicielem inteligencji polskiej. Pochodzi z uboższej rodziny szlacheckiej, jego ojciec Walerian pracuje jako zarządca majątku Tczewskich w Boleborzy. Jako dziecko Zenek wykazywał duże zainteresowanie nauką i to zaowocowało ukończeniem studiów humanistycznych, a takżę doktoratem pisanym na uniwersytecie w Paryżu. Nie było mu łatwo, ponieważ rodzice nie mieli za wiele środków, aby mu pomagać w karierze naukowej. W gimnazjum udzielał korepetycji, aby dorobić. Wówczas to zakochał się bez wzajemności w Elżbiecie Bieckiej mieszkającej z ciotką Cecylią Kolichowską, właścicielką kamienicy.

Będąc młodym mężczyzną, Zenon poznał w Boleborzy wóczas dziewiętnastoletnią Justynę Bogutównę, córkę kucharki Karoliny. Przeżył z nią romans po powrocie z Paryża i studiów, gdy rozpoczynał karierę jako dziennikarz i redaktor “Niwy”. W jakiś czas potem powrócił do swojej miłości gimnazjalnej Elżbiety Bieckiej, z którą się zaprzyjaźnił i potem ożenił. Jeszcze w trakcie chodzenia z Elą współżył z Justyną, która zaszła w ciążę. Zenon nie chciał wiązać się z Bogutówną i zerwał z nią. Dziewczyna dokonała aborcji, co okazało się dla niej tragiczne w przyszłości, ponieważ straciła wiarę w sens życia i zapadła w chorobę psychiczną. Któregoś dnia, gdy Zenon piastował stanowisko prezydenta miasta, Justyna oblała go kwasem, co w konsekwencji spowodowało samobójczą śmierć Ziembiewicza.
Tytuł powieści jest symboliczny. Pokazuje, iż są granice ludzkich zachowań, po przekroczeniu których można skrzywdzić drugą osobę.

Zobacz artykuł o bohaterach “Granicy” – Mężczyzna umiera niespełniony

CHARAKTERYSTYKA POSTACI

Zenon Ziembiewicz – poznajemy go jako młodego 20-paroletniego mężczyznę, ale w retrospekcjach wracamy do jego dzieciństwa i czasów gimnazjum. Był zdolnym dzieckiem i pojętnym uczniem. Ukończył studia i podróżował po świecie. W okresie szkolnym zakochał się w Elżbiecie Bieckiej. Pisząc doktorat, poznał Justynę w Boleborzy. Po powrocie z Paryża spotkał ja w mieście i odżył jego dawny romans. Odwiedził też Elżbietę, która była jego ideałem kobiety. Jest mężczyzną niestałym w uczuciach i niemoralnym. Wykorzystuje Justynę a Elżbietę szanuje i żeni się z nią. Jest przyczyną nieszczęśliwego życia Justyny, pomieszania jej zmysłów i choroby psychicznej. Był bardzo pracowitym dziennikarzem a potem prezydentem miasta. Za wszelką cenę chciał awansować społecznie i dorobić się pozycji społecznej.
Elżbieta Biecka – matka pozostawiła ją na wychowanie Kolichowskiej. Zakochała się będąc nastolatką w żonatym mężczyźnie, który był narcyzem i potrafił dbać tylko o siebie. Początkowo nie lubiła Zenka, ale w dorosłym życiu zakochała się w nim. Nie chciała stawać na przeszkodzie Justynie, ale przemyślała w Warszawie swoje postępowanie i doszła do wniosku, iż Zenon zdecydował o wyborze jej a nie Justyny za żonę i musi się z tym pogodzić. Była uczynna i pomagała Justynie, a także dbała o ciotkę Kolichowską i poświęcała się pracy, zarządzając kamienicą.

Justyna Bogutówna – poznajemy jej losy od dzieciństwa. Matka Karolina była kucharką na dworze Tczewskich i tam dziewczynka wychowywała się z hrabianką, towarzyszyła jej jako koleżanka. Później matka zachorowała i nie mogła tak ciężko pracować, dlatego została przeniesiona do Boleborzy, gdzie Justyna jako 19-letnia panienka poznała i oddała się Zenonowi. Justyna to prosta dziewczyna, dla której nie liczył się świat poza Zenonem, który ja wykorzystał. Podjęła decyzję o aborcji i to zaważyło na całym jej późniejszym, dorosłym życiu. Nie mogła się pogodzić z faktem odrzucenia i utraty dziecka. Porzucała każdą pracę i nie potrafiła odnaleźć się w rzeczywistości. W końcu straciła rozum i zapadła na chorobę psychiczną. Oblała Zenona kwasem z zemsty za zniszczenie jej życia, ale nie była złym człowiekiem.

Walerian Ziembiewicz – ojciec Zenona prowadził rozwiązłe życie seksualne i nie szanował swojej żony. Nie sprawdzał się także w roli zarządcy Boleborzy, w związku z czym nie był w stanie wspomóc edukację syna. Zenon oceniał go jako człowieka powtarzającego swoje historyjki, zdania i zacofanego.
Żancia Ziembiewicz – matka Zenona wspomagała w pracy swego męża i kochała syna. Dbała o dom. Była osobą wyrozumiała i naiwną, uprzejmą i miłą dla Elżbiety oraz innych ludzi. Na koniec powieści pozostaje z wnukiem Walerianem jako jego opiekunka.

Niewieska – matka Elżbiety to kobieta niezwykłej urody i wymagań wobec świata. Uwielbiała mężczyzn i często zmieniała kochanków. Przebywała na dworach i w towarzystwie, zwiedzała świat i korzystała z przyjemności. To był jej sposób na życie.

Zobacz artykuł o bohaterach “Granicy” – Mężczyzna umiera niespełniony

Oprac. R. 1-5R. 6-11R. 12-19R. 20-27Int./char.Plan/mini

Skomentujesz?

Kontynuując czytanie, zgadzasz się z politykę cookies na tej stronie. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close