Granica interpretacja – charakterystyka

Oprac. R. 1-5R. 6-11R. 12-19R. 20-27Int./char.Plan/mini

INTERPRETACJA

Zobacz artykuł o bohaterach “Granicy” – Mężczyzna umiera niespełniony

“Granica” to powieść psychologiczna i obyczajowa. Ukazuje losy bohaterów żyjących w pierwszych latach po odzyskaniu przez Polskę niepodległościa w 1918 roku. Zenon Ziembiewicz jest przedstawicielem inteligencji polskiej. Pochodzi z uboższej rodziny szlacheckiej, jego ojciec Walerian pracuje jako zarządca majątku Tczewskich w Boleborzy. Jako dziecko Zenek wykazywał duże zainteresowanie nauką i to zaowocowało ukończeniem studiów humanistycznych, a takżę doktoratem pisanym na uniwersytecie w Paryżu. Nie było mu łatwo, ponieważ rodzice nie mieli za wiele środków, aby mu pomagać w karierze naukowej. W gimnazjum udzielał korepetycji, aby dorobić. Wówczas to zakochał się bez wzajemności w Elżbiecie Bieckiej mieszkającej z ciotką Cecylią Kolichowską, właścicielką kamienicy.

Będąc młodym mężczyzną, Zenon poznał w Boleborzy wóczas dziewiętnastoletnią Justynę Bogutównę, córkę kucharki Karoliny. Przeżył z nią romans po powrocie z Paryża i studiów, gdy rozpoczynał karierę jako dziennikarz i redaktor “Niwy”. W jakiś czas potem powrócił do swojej miłości gimnazjalnej Elżbiety Bieckiej, z którą się zaprzyjaźnił i potem ożenił. Jeszcze w trakcie chodzenia z Elą współżył z Justyną, która zaszła w ciążę. Zenon nie chciał wiązać się z Bogutówną i zerwał z nią. Dziewczyna dokonała aborcji, co okazało się dla niej tragiczne w przyszłości, ponieważ straciła wiarę w sens życia i zapadła w chorobę psychiczną. Któregoś dnia, gdy Zenon piastował stanowisko prezydenta miasta, Justyna oblała go kwasem, co w konsekwencji spowodowało samobójczą śmierć Ziembiewicza.
Tytuł powieści jest symboliczny. Pokazuje, iż są granice ludzkich zachowań, po przekroczeniu których można skrzywdzić drugą osobę.

Zobacz artykuł o bohaterach “Granicy” – Mężczyzna umiera niespełniony

CHARAKTERYSTYKA POSTACI

Zenon Ziembiewicz – poznajemy go jako młodego 20-paroletniego mężczyznę, ale w retrospekcjach wracamy do jego dzieciństwa i czasów gimnazjum. Był zdolnym dzieckiem i pojętnym uczniem. Ukończył studia i podróżował po świecie. W okresie szkolnym zakochał się w Elżbiecie Bieckiej. Pisząc doktorat, poznał Justynę w Boleborzy. Po powrocie z Paryża spotkał ja w mieście i odżył jego dawny romans. Odwiedził też Elżbietę, która była jego ideałem kobiety. Jest mężczyzną niestałym w uczuciach i niemoralnym. Wykorzystuje Justynę a Elżbietę szanuje i żeni się z nią. Jest przyczyną nieszczęśliwego życia Justyny, pomieszania jej zmysłów i choroby psychicznej. Był bardzo pracowitym dziennikarzem a potem prezydentem miasta. Za wszelką cenę chciał awansować społecznie i dorobić się pozycji społecznej.
Elżbieta Biecka – matka pozostawiła ją na wychowanie Kolichowskiej. Zakochała się będąc nastolatką w żonatym mężczyźnie, który był narcyzem i potrafił dbać tylko o siebie. Początkowo nie lubiła Zenka, ale w dorosłym życiu zakochała się w nim. Nie chciała stawać na przeszkodzie Justynie, ale przemyślała w Warszawie swoje postępowanie i doszła do wniosku, iż Zenon zdecydował o wyborze jej a nie Justyny za żonę i musi się z tym pogodzić. Była uczynna i pomagała Justynie, a także dbała o ciotkę Kolichowską i poświęcała się pracy, zarządzając kamienicą.

Justyna Bogutówna – poznajemy jej losy od dzieciństwa. Matka Karolina była kucharką na dworze Tczewskich i tam dziewczynka wychowywała się z hrabianką, towarzyszyła jej jako koleżanka. Później matka zachorowała i nie mogła tak ciężko pracować, dlatego została przeniesiona do Boleborzy, gdzie Justyna jako 19-letnia panienka poznała i oddała się Zenonowi. Justyna to prosta dziewczyna, dla której nie liczył się świat poza Zenonem, który ja wykorzystał. Podjęła decyzję o aborcji i to zaważyło na całym jej późniejszym, dorosłym życiu. Nie mogła się pogodzić z faktem odrzucenia i utraty dziecka. Porzucała każdą pracę i nie potrafiła odnaleźć się w rzeczywistości. W końcu straciła rozum i zapadła na chorobę psychiczną. Oblała Zenona kwasem z zemsty za zniszczenie jej życia, ale nie była złym człowiekiem.

Walerian Ziembiewicz – ojciec Zenona prowadził rozwiązłe życie seksualne i nie szanował swojej żony. Nie sprawdzał się także w roli zarządcy Boleborzy, w związku z czym nie był w stanie wspomóc edukację syna. Zenon oceniał go jako człowieka powtarzającego swoje historyjki, zdania i zacofanego.
Żancia Ziembiewicz – matka Zenona wspomagała w pracy swego męża i kochała syna. Dbała o dom. Była osobą wyrozumiała i naiwną, uprzejmą i miłą dla Elżbiety oraz innych ludzi. Na koniec powieści pozostaje z wnukiem Walerianem jako jego opiekunka.

Niewieska – matka Elżbiety to kobieta niezwykłej urody i wymagań wobec świata. Uwielbiała mężczyzn i często zmieniała kochanków. Przebywała na dworach i w towarzystwie, zwiedzała świat i korzystała z przyjemności. To był jej sposób na życie.

Zobacz artykuł o bohaterach “Granicy” – Mężczyzna umiera niespełniony

Oprac. R. 1-5R. 6-11R. 12-19R. 20-27Int./char.Plan/mini

Skomentujesz?