Epoki literackie, analizy wierszy, poradniki, słownik, piosenki
oprac.Akt 1Akt 2Akt 3Akt 4Akt 5Char.Plan/MiniByć albo…

AKT V

Scena I

Cmentarz. Dwóch Grabarzy z rydlami itd. wchodzi na scenę.
Hamlet z Horacym obserwują grabarzy kopiących grób. Ci z kolei rozważają nad śmiercią samobójczą dziewczyny. Gdyby nie była szlachcianką, nie pochowano by jej w święconym miejscu i nie uznano by jej śmierci za wypadek. Odkopują szczątki innych zmarłych i bawią się czaszkami. Na ten widok Hamlet rozważa sens życia. Podejrzewa, iż jedna z czaszek była własnością adwokata, który słynął z pięknych mów. Teraz do niczego mu nie są potrzebne, nie jest w stanie się bronić przed łapskami grabarza prostaka.
Rozmawiają z grabarzami. Ci odkopują czaszkę Yoryka, dawnego dworskiego błazna. Hamlet pyta Horacego, czy czaszki wielkich wodzów z dawnych czasów wyglądają tak samo? Wszystkich spotka ten sam koniec.

Na cmentarzu pojawiają się z orszakiem król i królowa. Jest to pogrzeb Ofelii. Hamlet ujawnia się i nie wierzy własnym oczom, jest zrozpaczony. Wskakuje do grobu, aby zobaczyć po raz ostatni Ofelię. Przeciwko niemu staje Laertes wściekły tym bardziej, że ma przed sobą zabójcę ojca, którego zemsty pragnie. Dochodzi do kłótni i Hamlet wyjawia swoją miłość do Ofelii. Młodzieńcy szarpią się ze sobą, ale dworzanie na rozkaz króla rozdzielają ich. Klaudiusz każe Horacemu pilnować księcia. Sam na sam z Laertesem przypomina mu o trzymanie się planu, jaki wcześniej ustalili.

Scena II

Sala w zamku. Hamlet i Horacy.
Hamlet wyjawia tajemnicę swojego powrotu. Odkrył on list pisany przez Klaudiusza i nakazujący Anglikom zabicie go. Napisał taki sam z rozkazem zabicia Rozenkranca i Gildensterna, a następnie opieczętował królewskim sygnetem. Teraz jest już pewny swego przeznaczenia. Musi pomścić śmierć ojca. Klaudiusz jest niedobrym człowiekiem. Zabił jego ojca, uwiódł matkę Hamleta i jemu też zapisał podstępnie śmierć.

Rozmowę przerywa wejście Ozryka. Przynosi on następującą wiadomość od króla:

„Król jegomość założył się, że w spotkaniu z waszą książęcą mością w dwunastu pchnięciach z obojej strony Laertes nie osiągnie przewagi trzech trafień. Szansa więc jego do szansy Laertesa ma się jak dwanaście do dziewięciu; i zaraz by się to rozstrzygnęło, gdybyś książę pan raczył przychylnie odpowiedzieć.”

Król założył się, że Hamlet jest lepszy od Laertesa. Książę zgodził się na zawody, chociaż podejrzewał jakiś podstęp. Doszło więc do pojedynku w obecności pary królewskiej. Pierwsze uderzenia świadczą o przewadze księcia. Laertes widząc to, prosi o wzniesienie toastu zatrutym dla Hamleta winem. Ten nie chce toastu i walczą dalej, lecz truciznę wypija królowa, pada i umiera. Laertes rani Hamleta zatrutą szpadą (floretem), ale książę odbiera mu ją i trafia go także, zatruwając jego krew. Upada królowa, wyjawiając tajemnicę zatrutego wina. Laertes ujawnia całą prawdę o podstępie króla. Hamlet rzuca się na Klaudiusza i zabija go. Umiera także Laertes, przepraszając Hamleta i wzajemnie wszelkie urazy. Horacy pragnie wypić zatrute wino, aby umrzeć wraz z nimi, ale prawie omdlały zabrania mu. Prosi przyjaciela, aby zaświadczył o wszystkim przed narodem, mającymi przybyć posłami oraz Fortynbrasem, następnie Hamlet umiera.

Przybywają posłowie z Anglii i Fortynbras. Poseł oznajmia, iż stało się, jak życzył sobie król, śmierć ponieśli Rozenkranc i Gildenstern. Fortynbras zastanawia się nad losem, który spowodował śmierć tylu możnych ludzi w jednej chwili. O wszystkim dowiaduje się od Horacego.

„Niechaj się w tym celu
Niezwłocznie zbierze czoło waszych mężów.
Co się mnie tyczy, z boleścią przyjmuję,
Co mi przyjazny los zdarza; mam bowiem
Do tego kraju z dawien dawna prawa,
Które obecnie muszę poprzeć.”
(…)

Fortynbras został wcześniej naznaczony na następcę króla Danii przez umierającego Hamleta. Tę wolę przekazał mu Horacy. Dlatego Fortynbras zarządził zebranie wielkich rodów, na którym ogłosi swoje prawa i ochotę do sukcesji.

„Niech czterech dowódców
Złoży Hamleta, jako bohatera,
Na wywyższeniu, niewątpliwie bowiem
Byłby był wzorem królów się okazał
Dożywszy berła; a gdy orszak ciało
Jego niosący postępować będzie,
Niechaj muzyka i salwy rozgłośnie,
Czym był, zaświadczą.”

Dowiedziawszy się prawdy o Hamlecie i jego losach, Fortynbras był dla niego pełen podziwu i nakazał zorganizowanie mu należnego, pełnego hołdu ceremoniału pogrzebowego.

oprac.Akt 1Akt 2Akt 3Akt 4Akt 5Char.Plan/MiniByć albo…

Skomentujesz?

Kontynuując czytanie, zgadzasz się z politykę cookies na tej stronie. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close