Epoki literackie, analizy wierszy, poradniki, słownik, piosenki
Akt 1-2 Akt 3-5 Int./Char. Plan/Mini

INTERPRETACJA

Makbet” to dramat ukazujący człowieka, ludzi żądnych władzy. Makbet na początku jest wielkim i oddanym Dunkanowi oraz Szkocji rycerzem. Walczy dzielnie z najeźdźcą i zdobywa zaszczyty, uznanie i szacunek wśród ludzi i rycerstwa.Gdy jednak dowiedział się od czarownic, że zostanie władcą, coś w nim pękło. Wydaje się, iż narodziła się w nim właśnie żądza władzy. Skoro spełniły się dwie przepowiednie czarownic, został tanem Glamis i Kawdoru, to dlaczego nie miałby zostać królem. Bardzo zmartwiło go nominowanie na następcę Dunkana jego syna Malkolma. W dodatku jego żona zaczęła na niego naciskać, aby wykorzystał okazję, gdy Dunkan będzie gościł w ich zamku. Przypominała tutaj Ewę, która skusiła Adama, aby zjadł jabłko z zakazanego drzewa. Makbet posłuchał żony, która być może miała więcej ambicji niż on sam. Zapłaciła za to wyrzutami sumienia i obłąkaniem, a także przedwczesną śmiercią.
Dzieło pokazuje, iż żądza władzy jest silniejsza od dobra, wyuczonych konwenansów i praw, od wszelkich innych potrzeb.Z dobrego człowieka może uczynić tyrana, który nie zawaha się mordować innych, często drogich sobie ludzi, aby tylko nie oddać nikomu jej części. Ponadto widzimy, iż zbrodnia, zło, pociąga za sobą kolejne zło. Makbet zlecał zabójstwa swoich wrogów mogących podejrzewać prawdę lub nieprzychylnych mu. Tyranizował otoczenie, wielu musiało uciekać z kraju przed jego zemstą i nienawiścią. W chęci posiadania władazy przypomina Kreona z “Antygony” Sofoklesa. Makbet jest negatywnym przykładem człowieka zapatrzonego w siebie i chcącego za wszelką cenę osiągnąć sukces. Pochwały i awans społeczny nie wystarczały mu.

CHARAKTERYSTYKA POSTACI

Dunkan – król szkocki, człowiek bardzo dobry dla poddanych i spolegliwy, hojny dla rycerzy, nie żałuje im swojego majątku i słów uznania za wielkie czyny, ufny.
Malkolm – syn Dunkana, który ucieka do Anglii, aby tam szukać pomocy i wrócić potem po tron, odważny i otwarty, w rozmowach z Makdufem widać jego wielką fantazję i chęć walki z Makbetem.
Makbet – jako poddany Dunkana był wzorem rycerza i człowieka, po morderstwie króla był tyranem i zbrodniarzem.
Lady Makbet – kobieta zdecydowana, za wszelką cenę pragnie władzy dla męża i pośrednio dla siebie. Banko – przyjaciel Makbeta z czasów wspólnych wypraw, dumny, odważny, zdecydowany.
Makduf – wierny rycerz Dunkana, a później jego syna Malkolma, wspaniały dowódca i strateg.
Lady Makduf – kobieta odważna i porywcza, wyklina męża, kiedy ten ucieka do Anglii pozostawiając ją samą z dzieckiem, gdyż grozi im niebezpieczeństwo.
Młody Siward – syn dowódcy wojsk angielskich, odważny, mimo braku doświadczenia stawił czoło Makbetowi i zginął.

Akt 1-2Akt 3-5Int./Char.Plan/Mini

Plan

1. W obozie pod Forres król Dunkan, Malkolm, Donalbein i Lennox rozmawiają z rannym żołnierzem. Król dowiaduje się o zdradzie tana Kawdoru i waleczności Makbeta. Wojska wroga musiały poznać smak klęski. Król Swano błagał o pokój i musi wpłacić do skarbca na Sankt Kolmes 10 tys. dolarów kontrybucji..
2. Makbet z przyjacielem Bankiem wracają lasem do Forres. Spotkane czarownice wróżą Makbetowi wielka przyszłość, ma być tanem Glamis, tanem Kawdoru i królem Szkocji. Z kolei Bankowi zapowiadają, iż będzie on ojcem królów. Makbet wie, iż po śmierci Sinela został tanem Glamis, ale nic nie wie o Kawdorze. Czarownice jednak znikają.3. Rosse oznajmia, iż król za podwójne zwycięstwo mianuje Makbeta tanem Kawdoru. Banko zauważa, iż diablice miały rację.
4. Dunkan ogłasza swego syna Malkolma następcą tronu i księciem Kumberlandu. Zaprasza wszystkich w drogę o Inverness. Makbet śpieszy powiedzieć żonie o nowinach, a także przygotować się na wizytę króla w jego zamku.
5. W Inverness, zamku Makbeta, Lady Makbet czyta list od męża. Napisał on jej o spotkaniu czarownic i swoich przeżyciach. Lady Makbet obawia się, iż jej mąż jest zbyt dobry, aby walczyć o przychylność losu.
6. Przybywa Makbet i potwierdza wizytę króla Dunkana na ich zamku. Ma nazajutrz ruszać dalej. Lady stwierdza, że Dunkan nie zobaczy kolejnego dnia. Namawia Makbeta do odegrania roli dobrego gospodarza.
7. W sali przyjęć Makbet czeka na króla i zastanawia się nad tym, co ma się stać. Jest przecież krewnym króla i jego wasalem. Ponadto jako gościowi Dunkanowi nie powinno się nic złego stać pod jego dachem. Tylko ambicja nakazuje mu tego złego czynu.
8. Makbet nie chce dokonać zamachu na króla, ponieważ jest on dla niego dobry. Żona jednak namawia go, ponieważ on pragnie być królem. Makbet jest odważnym mężczyzną i nie chce postępować niegodnie. Zdaniem lady Makbet był odważnym, kiedy podjął decyzję o zamachu, a nie teraz. Makbet zgadza się, aby dokonać zamachu na Dunkana.
9. Makbet trzyma w dłoni sztylet. Waha się, czy ów oręż jest przedmiotem, czy tylko zjawiskiem, przywidzeniem. Prosi ziemię o to, by nie słyszała jego kroków i by nic nie zdradziło jego zamiarów. Słyszy dzwonek żony i idzie do niej.
10. Lady Makbet chwali się napojem, jaki przygotowała dla wszystkich. Śpią teraz jak zabici. Sama dokonałaby zabójstwa sama, lecz śpiący Dunkan za bardzo przypominał jej ojca.
11. Kiedy wszedł Makbet, powiedział, iż dokonał zabójstwa oraz opowiedział, jak zabijał strażników. Jeden poprosił Boga o litość, drugi powiedział „Amen”. Makbet patrzy na swoje dłonie mordercy i nie może uwierzyć, czego dokonał. Żona prosi, aby nie zastanawiał się nad tym, bo może oszaleć. Mężowi wydawało się, iż słyszy głosy „Nie zaśniesz już więcej!”.
12. Powraca z pokoju króla Makduf z przerażeniem. Obwieszcza śmierć króla i każe Makbetowi i Lennoxowi zaglądnąć do komnaty króla. Sam wzywa wszystkich do podniesienia alarmu. Przychodzi lady Makbet i Banko, dowiadują się o zbrodni.
13. Malkolm i Donelbein, także dowiadują się o śmierci króla, swojego ojca. Pytają, kto go zabił? Makduf odpowiada, iż pokojowcy mieli pomazane krwią sztylety i szaty. Makbet oznajmia, iż z wściekłości pozabijał ich. Lady zasłabła.
14. Zwłoki króla spoczęły w Kolmes-hill. Makduf wyrusza do Fajfu, a Rosse na koronację Makbeta.
15. Dwóm zabójcom Makbet nakazuje zabicie Banka i jego syna Fleance.
16. Zbójcy mordują Banka w lesie tuż niedaleko zamku. Fleance udaje się uciec.
17. Podczas uczty Makbet widzi ducha Banka. Narzeka na Banka, który nie dotrzymał słowa i nie ma go na uczcie. Makbet nie ma gdzie usiąść, jego miejsce zajął duch Banka. Pozostali nie widzą ducha, obawiają się o zdrowie króla.
18. Makbet chce poznać od czarownic swoją przyszłość. Ukazuje się duch w hełmie. Mówią królowi, iż człowiek zrodzony z kobiety nic mu nie może zrobić. Znika. Pojawia się duch Dziecka w koronie z gałęzią w ręce. Mówi Makbetowi, iż póki las Birnam nie będzie walczył przeciwko niemu, nie ma się czego bać.
19. Do Fajf, zamku Makdufa, przybywa nieznajomy posłaniec, który ostrzega lady Makduf przed niebezpieczeństwem pozostawania w Fajf. Po jego wyjściu niebawem wpadają do sali dwaj mordercy i zabijają chłopca. Lady Makduf udaje się uciec.
20. Na zamku Dunzynan lekarz rozmawia z damą. Wypytuje ją o poczynania lady Makbet, która od pewnego czasu zachowuje się bardzo dziwnie, doznał pomieszania zmysłów.21. W zamku Makbet przygotowuje się do walki, chociaż nikogo się nie boi. Wierzy w przepowiednię czarownic o lasie Birnam. Dopóki las nie podejdzie pod Dunzynan, nie ma się czego obawiać. Sługa przynosi jednak złą wiadomość, bo oto pod zamek zmierza 10 tys. angielskiego wojska.
22. Sejton donosi Makbetowi o jego żonie, Lady Makbet zmarła obłąkana.
23. Pojawia się żołnierz z wiadomością, której nie potrafi wypowiedzieć. Wydawało mu się, że las Birnam idzie w ich kierunku. Makbet szaleje z gniewu. Chwyta nawet strażnika za piersi, lecz potem sam spogląda na pole bitwy.
24. Na polu przed walczącym Makbetem pojawia się Makduf. Chce wyzwać Makbeta na pojedynek. Tymczasem Malkolm i Siward zdobyli zamek i są w środku. Wrogowie zamiast walczyć z nimi, walczyli razem z nimi.
25. Makbet ginie z ręki Makdufa. Ginie też w bohaterskiej walce młody Siward.
26. Malkolm w dowód wdzięczności wszystkich tanów i braci walczących u jego boku mianuje hrabiami. Takiego tytułu nie zna jeszcze Szkocja. Cieszy się, iż tyran zginął i jego szalona żona. Wszyscy prześladowani mogą teraz bez obaw wrócić do Szkocji. Wzywa przyjaciół do Skony na swoją koronację.

Mini streszczenie

W obozie pod Forres król Dunkan, Malkolm, Donalbein i Lennox rozmawiają z rannym żołnierzem. Król dowiaduje się o zdradzie tana Kawdoru i waleczności Makbeta. Wojska wroga musiały poznać smak klęski. Król Swano błagał o pokój i musi wpłacić do skarbca na Sankt Kolmes 10 tys. dolarów kontrybucji… Makbet z przyjacielem Bankiem wracają lasem do Forres. Spotkane czarownice wróżą Makbetowi wielka przyszłość, ma być tanem Glamis, tanem Kawdoru i królem Szkocji. Z kolei Bankowi zapowiadają, iż będzie on ojcem królów. Makbet wie, iż po śmierci Sinela został tanem Glamis, ale nic nie wie o Kawdorze. Czarownice jednak znikają.Rosse oznajmia, iż król za podwójne zwycięstwo mianuje Makbeta tanem Kawdoru. Banko zauważa, iż diablice miały rację. Dunkan ogłasza swego syna Malkolma następcą tronu i księciem Kumberlandu. Zaprasza wszystkich w drogę o Inverness. Makbet śpieszy powiedzieć żonie o nowinach, a także przygotować się na wizytę króla w jego zamku.
W Inverness, zamku Makbeta, Lady Makbet czyta list od męża. Napisał on jej o spotkaniu czarownic i swoich przeżyciach. Lady Makbet obawia się, iż jej mąż jest zbyt dobry, aby walczyć o przychylność losu. Przybywa Makbet i potwierdza wizytę króla Dunkana na ich zamku. Ma nazajutrz ruszać dalej. Lady stwierdza, że Dunkan nie zobaczy kolejnego dnia. Namawia Makbeta do odegrania roli dobrego gospodarza. W sali przyjęć Makbet czeka na króla i zastanawia się nad tym, co ma się stać. Jest przecież krewnym króla i jego wasalem. Ponadto jako gościowi Dunkanowi nie powinno się nic złego stać pod jego dachem. Tylko ambicja nakazuje mu tego złego czynu.
Makbet nie chce dokonać zamachu na króla, ponieważ jest on dla niego dobry. Żona jednak namawia go, ponieważ on pragnie być królem. Makbet jest odważnym mężczyzną i nie chce postępować niegodnie. Zdaniem lady Makbet był odważnym, kiedy podjął decyzję o zamachu, a nie teraz. Makbet zgadza się, aby dokonać zamachu na Dunkana. Makbet trzyma w dłoni sztylet. Waha się, czy ów oręż jest przedmiotem, czy tylko zjawiskiem, przywidzeniem. Prosi ziemię o to, by nie słyszała jego kroków i by nic nie zdradziło jego zamiarów. Słyszy dzwonek żony i idzie do niej.Lady Makbet chwali się napojem, jaki przygotowała dla wszystkich. Śpią teraz jak zabici. Sama dokonałaby zabójstwa sama, lecz śpiący Dunkan za bardzo przypominał jej ojca. Kiedy wszedł Makbet, powiedział, iż dokonał zabójstwa oraz opowiedział, jak zabijał strażników. Jeden poprosił Boga o litość, drugi powiedział „Amen”. Makbet patrzy na swoje dłonie mordercy i nie może uwierzyć, czego dokonał. Żona prosi, aby nie zastanawiał się nad tym, bo może oszaleć. Mężowi wydawało się, iż słyszy głosy „Nie zaśniesz już więcej!”. Powraca z pokoju króla Makduf z przerażeniem. Obwieszcza śmierć króla i każe Makbetowi i Lennoxowi zaglądnąć do komnaty króla. Sam wzywa wszystkich do podniesienia alarmu. Przychodzi lady Makbet i Banko, dowiadują się o zbrodni. Malkolm i Donelbein, także dowiadują się o śmierci króla, swojego ojca. Pytają, kto go zabił? Makduf odpowiada, iż pokojowcy mieli pomazane krwią sztylety i szaty. Makbet oznajmia, iż z wściekłości pozabijał ich. Lady zasłabła.
Zwłoki króla spoczęły w Kolmes-hill. Makduf wyrusza do Fajfu, a Rosse na koronację Makbeta. Dwóm zabójcom Makbet nakazuje zabicie Banka i jego syna Fleance. Zbójcy mordują Banka w lesie tuż niedaleko zamku. Fleance udaje się uciec.
Podczas uczty Makbet widzi ducha Banka. Narzeka na Banka, który nie dotrzymał słowa i nie ma go na uczcie. Makbet nie ma gdzie usiąść, jego miejsce zajął duch Banka. Pozostali nie widzą ducha, obawiają się o zdrowie króla. Makbet chce poznać od czarownic swoją przyszłość. Ukazuje się duch w hełmie. Mówią królowi, iż człowiek zrodzony z kobiety nic mu nie może zrobić. Znika. Pojawia się duch Dziecka w koronie z gałęzią w ręce. Mówi Makbetowi, iż póki las Birnam nie będzie walczył przeciwko niemu, nie ma się czego bać.
Do Fajf, zamku Makdufa, przybywa nieznajomy posłaniec, który ostrzega lady Makduf przed niebezpieczeństwem pozostawania w Fajf. Po jego wyjściu niebawem wpadają do sali dwaj mordercy i zabijają chłopca. Lady Makduf udaje się uciec. Na zamku Dunzynan lekarz rozmawia z damą. Wypytuje ją o poczynania lady Makbet, która od pewnego czasu zachowuje się bardzo dziwnie, doznał pomieszania zmysłów.W zamku Makbet przygotowuje się do walki, chociaż nikogo się nie boi. Wierzy w przepowiednię czarownic o lasie Birnam. Dopóki las nie podejdzie pod Dunzynan, nie ma się czego obawiać. Sługa przynosi jednak złą wiadomość, bo oto pod zamek zmierza 10 tys. angielskiego wojska. Sejton donosi Makbetowi o jego żonie, Lady Makbet zmarła obłąkana.
Pojawia się żołnierz z wiadomością, której nie potrafi wypowiedzieć. Wydawało mu się, że las Birnam idzie w ich kierunku. Makbet szaleje z gniewu. Chwyta nawet strażnika za piersi, lecz potem sam spogląda na pole bitwy. Na polu przed walczącym Makbetem pojawia się Makduf. Chce wyzwać Makbeta na pojedynek. Tymczasem Malkolm i Siward zdobyli zamek i są w środku. Wrogowie zamiast walczyć z nimi, walczyli razem z nimi.
Makbet ginie z ręki Makdufa. Ginie też w bohaterskiej walce młody Siward.
Malkolm w dowód wdzięczności wszystkich tanów i braci walczących u jego boku mianuje hrabiami. Takiego tytułu nie zna jeszcze Szkocja. Cieszy się, iż tyran zginął i jego szalona żona. Wszyscy prześladowani mogą teraz bez obaw wrócić do Szkocji. Wzywa przyjaciół do Skony na swoją koronację.

Akt 1-2 Akt 3-5 Int./Char. Plan/Mini

Skomentujesz?

Kontynuując czytanie, zgadzasz się z politykę cookies na tej stronie. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close