Epoki literackie, analizy wierszy, poradniki, słownik, piosenki
R. 1-6 R. 7-15 R. 16-23 R. 24-32  Int./Char.

INTERPRETACJA

Jerozolima (aktualnie, Izrael)

Jerozolima (aktualnie, Izrael)

Jest kilka wątków interpretacyjnych powieści Bułhakowa.
Pierwszy mówi o tym, iż „Mistrz i Małgorzata” ukazuje upadek moralny systemu totalitarnego. Panuje w nim tajna milicja, a sąsiad donosi na sąsiada. Niektóre grupy społeczne są uprzywilejowane, a inne cierpią nędzę. Kierownictwo Varietes to ludzie zepsuci moralnie wykorzystujący stanowiska dla uzyskiwania własnych celów. Osoby twórcze i niezależne intelektualnie, niewygodne i nieposłuszne usuwa się na margines życia społecznego, a nawet eliminuje. Jest to świat ateistyczny, w którym rozmowy o Bogu kierują się zawsze w stronę pozbycia się religii z życia. Przykładem człowieka niszczonego przez system jest mistrz, który odważył się napisać dzieło chwalące Jezusa. Ponadto społeczeństwo Moskwy żyjące w “najlepszym systemie” często zachowuje się niemoralnie. Nie ma tam prawdy ani sprawiedliwości, dlatego wszystko łatwo demaskuje wprowadzony do powieści diabeł. Może on być symbolem świata zepsutego i właśnie wybiera Moskwę na miejsce corocznego balu, ponieważ jest to miejsce wyjątkowo zdemoralizowane.

Wprowadzenie postaci fantastycznych ukazuje ogrom zniszczeń moralnych systemu, obnaża ludzkie słabości, szczególnie świata rządzących i uprzywilejowanych grup (pisarzy, kierowników, dyrektorów). Najważniejsza dla człowieka wolność to w powieści podporządkowanie się wytycznym organizacji Massolitu lub innych. Człowiek jest zniewolony przez system i nie może być wolny, myśleć samodzielnie. Jest niewolnikiem ideologii, partii i aparatu władzy.

Drugim wątkiem powieści jest sprawa dobra i zła, winy i kary ukazana we fragmentach z Piłatem w roli głównej i sprawą Jeszui. Historię tę opowiada Woland, ale jest ona treścią także powieści mistrza. Sam fakt relacjonowania wydarzeń przez diabła stawia go na równi z Bogiem. Jest on przeciwieństwem Boga i musi istnieć. Wierząc w świat boski, trzeba pamiętać zatem i o złu tkwiącym w ludziach. Skoro Woland opowiada zdarzenia z czasów Jeszui Berliozowi i Bezdomnemu, to znaczy, iż one miały miejsce. Dowodem jest istnienie Wolanda i sama relacja. Istnienie szatana dowodzi istnienia Boga, które negują literaci. Mistrz nie boi się mówić własnej prawdy i dlatego ponosi karę od ludzi w postaci odosobnienia. Od Boga zaś otrzymuje nieśmiertelność. Decyzję o tym przekazuje mu Woland. Bóg wybacza ludziom grzechy i nie karze ich cierpieniem. Podobnie mistrz uwalnia od cierpienia Piłata, a Małgorzata Friedę. Dobro zawsze zwycięża, skrucha i żal ratuje winnych od kary.

Arbat Moskwa

Arbat – dzielnica Moskwy

Oba wątki mają wymowę uniwersalną. Niezależnie od miejsca i czasu powieściowego kwestie dobra i zła, upadku moralnego człowieka, zniewolenie go przez system są zawsze aktualne.

CHARAKTERYSTYKA

Mistrz – mężczyzna w średnim wieku, pisarz poświęcający się pracy nad powieścią o Piłacie, skrytykowany popadł w apatię i został zamknięty w szpitalu psychiatrycznym. Jest zakochany w Małgorzacie. Fascynuje go postać Jezusa. Wraz z Małgorzatą pracują nad powieścią o ostatnich chwilach jego życia. Mistrz i Małgorzata są podobni do bohaterów „Fausta” Goethego. Odchodzą do innego wymiaru, aby tam cieszyć się spokojem wiecznym. Po drodze uwalniają Piłata.
Małgorzata – dojrzała kobieta, zamężna, jednak zdradza męża z mistrzem, jest w nim zakochana i pomaga m u w pracy nad powieścią. Aby ratować ukochanego sprzedaje się diabłu, staje się wiedźmą, lata na miotle i pełni honory gospodyni balu u szatana.
Woland – główny szatan, ubrany jak dżentelmen o nienagannych manierach, był naocznym świadkiem procesu Jeszui i jego niewinnej śmierci. Przekazuje te wiadomości Bezdomnemu i Berliozowi.
Kurowiow (Fagot) – diabeł, wysoki, chudy, w kraciastym ubraniu, służy Woldanowi we wszystkim, potrafi dokonywać wielu sztuczek, o których przekonali się widzowie Varietes.
Azazello – diabeł, niski i bezwzględny, brzydki rudzielec z kłem potrafiący przemieniać się i przebierać.
Abbadon – śmierć.
Hella – naga, ruda wiedźma, kokietka.
Berlioz – Michał Aleksandrowicz Berlioz (40l.), poeta i pisarz, członek Massolitu, zrzeszenia literatów rosyjskich.
Behemot (kocur) – dobrze i posłusznie służy swemu panu Wolandowi – jest diabłem.
Bezdomny – Iwan Nikołajewicz Ponyriow, młody poeta, członek Massolitu, zrzeszenia literatów rosyjskich.
Lichodiejew – dyrektor Varietes.
Jeszua – wędrowiec, filozof uważający wszystkich ludzi za dobrych, za podburzanie przeciwko cesarzowi skazany na śmierć przez Sanhedryn i Piłata. Kocha ludzi i nawet w obliczu śmierci nie zmienia swoich poglądów, wybacz swoim oprawcom.
Piłat – procurator, namiestnik cesarza w Jeruszalaim, nie widział przewinienia godnego kary śmierci u Jeszui, a jednak przychylił się do życzenia Kajfasza i skazał Jeszuę na śmierć.

R. 1-6 R. 7-15 R. 16-23 R. 24-32  Int./Char.

Skomentujesz?

Kontynuując czytanie, zgadzasz się z politykę cookies na tej stronie. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close