Epoki literackie, analizy wierszy, poradniki, słownik, piosenki
Księga 1Księga 2Księga 3Księga 4Księga 5Księga 6Księga 7Księga 8Księga 9Księga 10Księga 11Księga 12 Epilog  OpisyOprac.Tekst

Mowa jest o smutku tułaczy, którzy zostali wygnani ze swojej ojczyzny. Na emigracji trudno o zrozumienie i ludzie choć wszyscy z tego samego kraju, nie kochają się tak bardzo. Często pogodzić się nie mogą. Opisując lata dzieciństwa poeta chciał pominął zło, a skupił się jedynie na pięknych wspomnieniach. Nie mógł jednak pominąć krwi, która się przelała w obronie ojczyzny. Niestety, powstanie listopadowe upadło, a Polska znalazła się w grobie. Los następnych pokoleń to walka, aż kiedyś w przyszłości bez broni będą mogli usiąść przy jednym stole. Aktualnie muszą żyć w świecie nieproszonych gości, ale tylko jedna jest ojczyzna. Do niej chcą kiedyś powrócić, bo tylko tam mogą być szczęśliwi. Tam każdy zakątek i kamień w strumieniu był znajomy.

Poeta wyraża nadzieję, że kiedyś jego słowa trafią pod strzechy i opowieść o jego kraju będzie przekazywana i w ojczyźnie przez zwykłych ludzi.

Skomentujesz?

Kontynuując czytanie, zgadzasz się z politykę cookies na tej stronie. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close