Epoki literackie, analizy wierszy, poradniki, słownik, piosenki

Zła zima – analiza i interpretacja wiersza Marii Konopnickiej. Zobacz informacje o epoce pozytywizmu i biografię poetki w Wikipedii.

t e k s t i n t r p r e t a c j a

Hu! Hu! Ha!

Hu! Hu! Ha! Nasza zima zła!
Szczypie w nosy, szczypie w uszy
Mroźnym śniegiem w oczy prószy,
Wichrem w polu gna!
Nasza zima zła!

Hu! Hu! Ha! Nasza zima zła!
Płachta na niej długa, biała,
W ręku gałąź oszroniała,
A na plecach drwa…
Nasza zima zła!

Hu! Hu! Ha! Nasza zima zła!
A my jej się nie boimy,
Dalej śnieżkiem w plecy zimy,
Niech pamiątkę ma!
Nasza zima zła!

Bałwan

Wiersz został poświęcony zimie, porze roku, która przeraża wszystkich zmarzluchów zimnem. W Polsce zima może być mroźna, a temperatury mogą dochodzić,… raczej spadać poniżej -30 stopni Celsjusza, a pokrywa śniegu na nizinach może przekroczyć nawet 2 metry. Opis tego, co zima może zrobić z człowiekiem przedstawia właśnie Maria Konopnicka.W trzech strofach pierwsze wersy zaczynają się onomatopeją naśladującą chuchanie w zimne ręce w celu ich podgrzania, są to także wykrzykniki. Jak refren, w pierwszych i ostatnich wersach strof, powtarza się także zdanie: “Nasza zima zła!”. Może ono oznaczać narzekanie podmiotu lirycznego na taki stan rzeczy, czyli na: szczypanie w nosy od mrozu, szczypanie w uszy, zmarznięty śnieg, którym nie można się bawić, a prószy on po oczach, na wicher – zimny wiatr. Mroźny i ostry wiatr zimą nazywamy przenikliwym.

Kolejna strofa przedstawia spersonifikowaną zimę. Jest ubrana w długą białą płachtę, w ręku trzyma zmarzniętą – oszroniałą gałązkę, a na plecach ma drewno. Są tutaj aluzje do wyglądu zimy jako pory roku. Zasypuje ona ziemię śniegiem, który przypomina płachtę, zamraża gałęzie drzew, a ludzie korzystając z ognisk i kominków w domach, muszą rozgrzewać się, paląc drewno.

Mimo całej powagi sytuacji i strachu przed zimnem podmiot liryczny wypowiadając się za grupę ludzi – liryka maski lub liryka podmiotu zbiorowego – chwali się tym, że “my” – ludzie nie boimy się zimy. Rzucamy śnieżkami w “plecy zimy”, aby miała pamiątkę. Z pewnością chodzi tutaj o zabawy na śniegu, ulubione zimowe zajęcie wszystkich dzieci. Uwielbiają one mianowicie jazdę na saniach, zjazdy z górek, jazdę na lodzie, na nartach, ale przede wszystkim lepienie bałwana i rzucanie się z przyjaciółmi, kolegami kulkami śniegowymi – śnieżkami.

Budowa wiersza

Wiersz został napisany w trzech strofach wierszem sylabicznym. W każdej strofie jest po 5 wersów o budowie 8, 8, 8, 5, 5 sylab w wersach. Są tutaj też rymy męskie i żeńskie o układzie: abbaa – sąsiednie i okalające. Męskie rymy: gna – zła, drwa – zła, ma-zła; żeńskie rymy to: uszy – prószy, biała – oszroniała, boimy – zimy.

Utwór jest wykonywany jako piosenka.

Zimą człowiekowi potrzeba więcej ciepła

Przesłuchaj piosenkę i poczuj jej klimat

Zaśpiewaj karaoke

Skomentujesz?

Kontynuując czytanie, zgadzasz się z politykę cookies na tej stronie. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close