Pan Tadeusz Księga 11 Rok 1812

Oprac.Księga 1Księga 2Księga 3Księga 4Księga 5Księga 6Księga 7Księga 8Księga 9Księga 10Księga 11Księga 12EpilogJacek SoplicaOpisyTekst

Oryginalny spis zawartości Księgi

Wróżby wiosenne — Wkroczenie wojsk — Nabożeństwo — Rehabilitacja urzędowa śp. Jacka Soplicy — Z rozmów Gerwazego i Protazego wnosić można bliski koniec procesu — Umizgi ułana z dziewczyną — Rozstrzyga się spór o Kusego i Sokoła — Za czym goście zgromadzają się na biesiadę — Przedstawienie wodzom par narzeczonych.

Streszczenie

Rozpoczyna się od opisu przyrody, wiosny, która budzi się leniwie w przyrodzie i wśród ludzi. Wszyscy szykowali się do wojny. Taką wiosnę pamięta poeta ze swego dzieciństwa.

Na Litwę wkroczyły wojska Napoleona.

Do Soplicowa zjechał generał Dąbrowski, Kniaziewicz, Giedrojć i Grabowski z 40 tys. wojska.

Wojski kucharzy i przygotowuje biesiadę. Mają się odbyć zaręczyny trzech par, a generał Dąbrowski zażyczył sobie polskiego obiadu.

Opis książki kucharskiej, potraw [124].

Rozpoczął się poranek Najświętszej Panny Kwietnej.

Opis wschodu słońca [161].

Rehabilitacja (uniewinnienie) Jacka Soplicy

Po mszy zabrał głos Podkomorzy a słuchali go oficerowie i ludność litewska. Opowiadał ludziom o bohaterstwie Jacka Soplicy, którego znali wszyscy i mieli za zdrajcę. On jednak uciekł z kraju i odkupił swoje winy w Rzymie. Brał udział w bitwie pod Hohenlinden, gdzie uratował życie wojskom przenosząc rozkazy, był ranny pod Samosierrą, a potem jako Robak przybył na Litwę przygotować powstanie narodowe. Napoleon przyznał mu Legię Honorową. Podkomorzy ogłasza, iż wszystkie czyny Jacka Soplicy zostały mu wybaczone i on sam zrehabilitowany, przywrócony do czci. Ktokolwiek będzie podważał jego dobre imię, narazi się na konsekwencje prawne. Protazy i Gerwazy stali razem i słuchali przemówienia.

Protazy wspomina Zosię sprzed roku i Gerwazy żałuje, że jej mężem będzie Soplica, ale cóż. Wojski chciał dokończyć historię Denassów i Rejtana, ale nie chciano go słuchać.

Zosia i Tadeusz wyznają sobie miłość. (film TVP, 1999)
Zosia i Tadeusz wyznają sobie miłość. (film TVP, 1999)

Ułan Tadeusz rozmawia w ogrodzie z Zosią, swoją narzeczoną. Namawia ją, aby poradziła się swego serca, czy chce wyjść za niego. Jest ranny i na razie będzie na Litwie instruktorem, więc będą mogli być razem. Zosia wspomina ich ostatnie pożegnanie, modliła się o jego szczęśłiwy powrót. Kocha go.

Rejent jest zachwycony swoja narzeczoną Telimeną. Asesor wraz z nim czekają na pościg za zającem. Wojski wypłasza zająca i Kusy z Sokołem pędzą. Oba psy razem wpadły na szaraka i Wojski ogłasza remis. Kazał się im pogodzić i podać ręce.

Rejent wręcza Asesorowi rząd, czyli siodło na konia bez konia, który teraz na wojnę zabrany, w dowód przyjaźni. Z kolei Asesor daje mu smycz z obrożą ze złotymi kolcami. Nastała między nimi zgoda. Mówiono potem, że zająca tego Wojski wyhodował w domu i puścił specjalnie, aby zjednać panów.

Wszyscy oficerowie byli zachwyceni Zosią i jej litewskim strojem.

Opis Zosi w stroju litewskim [628].

Sędzia rozpoznał Hrabiego i serdecznie przywitali się. Weszła druga para narzeczonych: Asesor z Teklą Hreczeszanką. Trzecia para Rejent z Telimeną nie pojawiają się, on zgubił na łące obrączki i szuka ich, Telimena nie może zakończyć toalety.

Streszczenie

Oprac.Księga 1Księga 2Księga 3Księga 4Księga 5Księga 6Księga 7Księga 8Księga 9Księga 10Księga 11Księga 12EpilogJacek SoplicaOpisyTekst

Skomentuj...